სწავლა შექმნით

ხელით აწყობილი ცოდნა რჩება.

ბავშვები უკეთ სწავლობენ მაშინ, როცა აბსტრაქტულ პრინციპებს ხედავენ, ეხებიან და საკუთარი ხელით ცდიან.

აღმოჩენის ციკლი

კითხვიდან — ნამდვილ გაგებამდე

ეს არ არის სწორი ხაზი. ბავშვს შეუძლია ნებისმიერ ეტაპზე დაბრუნდეს, შეცვალოს და უკეთესი პასუხი იპოვოს.

კითხვა აჩენს ვარაუდს, რა შეიძლება მოხდეს.

ბავშვი ნაწილებს ნაბიჯ-ნაბიჯ ერთ მოქმედ სისტემად აქცევს.

მოდელის მოძრაობას შედეგზე დაკვირვება მოჰყვება.

განსხვავებული შედეგი მიზეზის პოვნასა და განმეორებით ცდას იწვევს.

ბავშვს უკვე შეუძლია საკუთარი სიტყვებით ახსნას, როგორ მუშაობს მექანიზმი.

რა იცვლება?

როცა მექანიზმი პირველივე ცდაზე არ მუშაობს, ბავშვი სწავლობს დაკვირვებას, მიზეზის პოვნასა და მოთმინებას — არა უბრალოდ სწორი პასუხის დამახსოვრებას.

ბავშვი სწავლობს შეკითხვის დასმას

რთული ამოცანა პატარა ნაბიჯებად იყოფა

ვარაუდი მოწმდება რეალური ექსპერიმენტით

შედეგი საკუთარი სიტყვებით აიხსნება